“WIJ WILLEN DE WAARHEID
OVER DE PERRERA PROVINCIAL VAN DE DELEGATIE BADAJOZ EN OLIVENZA
WETEN”
Deze foto werd op 15 jan 2009 in de
Perrera Provincial de Olivenza genomen. Geen commentaar.
INTRODUCTIE
Wij, allemaal
uit de wereld van de dierenbescherming, waren verbaasd toen de
delegatie Badajoz in 2006 verklaarde dat de leiding van de
Perrera Provincial in Olivenza aan een particulier bedrijf werd
overgedragen.
De wet van
5/2002 voor de bescherming van de dieren in de onafhankelijke
district Extremadura verbiedt dit in
Art. 24.1.b
om
hele goede redenen.
Het is logisch dat een bedrijf, dat tot doel heeft winst te
maken, zijn kosten zou minimaliseren om zoveel mogelijk winst te
kunnen maken. Als wij het over dieren hebben, betekent winst
maken de reductie van de kosten voor voer en dierenartskosten.
Aangezien zij toch binnen 20 dagen moeten sterven… wat maakt het
uit hoe zij in die tijd leven en hoe zij sterven…
JA, het maakt
uit, het is het verschil tussen het blijven hangen in de 19de
eeuw en het horen bij een geciviliseerde maatschappij uit de
eerste wereld waarin men niet toelaat dat voorkombaar lijden
expres wordt toegevoegd aan levende wezens, begonnen bij de
mens.
In elke tijd
hadden de opvangstations hun eigen problemen en wij hadden nog
steeds niet de kern van deze bereikt. Nu, in 2009, hebben wij
FEPAEX opgericht en bij onze doelen hoort:
Het vervangen van de perrera-slachthuizen van de
19de eeuw door opvangcentra van de 21ste
eeuw.
Het geval van de
Perrera Provincial van de delegatie Badajoz en Olivenza is
bijzonder erg. Dit ten eerste omdat wij als organisatie binnen
hele korte tijd talloze klachten ontvingen en ten tweede voor
het aantal dieren die daar moesten sterven, meer dan 4000 honden
in drie jaar tijd en wat nog erger is… HOE zijn zij
gestorven?.... Welke behandeling kregen zij vóór hun dood?.....
De maatregelen
die wij hebben getroffen met de betrokken administraties om te
achterhalen wat er werkelijk in deze twee doodscorridors heeft
plaatsgevonden, hadden geen succes. Hetzelfde kunnen wij zeggen
over de maatregelen die wij hebben getroffen met degenen die “De
horror van de Perrera Olivenza” via het internet hebben
verspreid. Over al deze onderwerpen zullen wij u in latere
hoofdstukken van dit dossier informeren.
Wij als bewoners
van Extremadura hebben net als stadsbewoners het recht en de
plicht, van onze administraties INFORMATIE en TRANSPARANTIE over
hun acties te eisen. FEPAEX heeft haar verantwoordelijkheid
hierin al genomen door de onregelmatigheden in het
slachthuis-Perrera van Olivenza voor de SEPRONA aan te geven
zodat deze kunnen worden onderzocht. Zoals een federatie die een
politiek van transparantie voert en voor iedereen die
geïnteresseerd is, dit is de aanklacht (in het Spaans).
http://www.fepaex.org/images/descargas/pdf/denunciaseprona.pdf
Met deze
introductie openen wij het dossier van de slachthuis-perrera de
Olivenza met wat wij noemen de campagne: “WIJ WILLEN DE WAARHEID
OVER DE PERRERA PROVINCIAL VAN DE DELEGATIE BADAJOZ EN OLIVENZA
WETEN”. Met deze campagne en de technische middelen die ons de
21ste eeuw in handen geeft, zullen wij proberen, alle
informatie die wij tot onze beschikking hebben, publiek te maken
en dit ook in de toekomst te blijven doen. Wij geloven dat een
geïnformeerde maatschappij niet kan negeren wat er gebeurt en
daaruit voortvloeiend ook niet de andere kant op kan kijken; een
geïnformeerde maatschappij heeft de mogelijkheid, de wereld
waarin zij leeft te veranderen en te verbeteren.
Wij zullen
hoofdstukken blijven toevoegen totdat wij de waarheid hebben
gevonden. Dit probleem is het probleem van ons ALLEMAAL en wij
moeten het met zijn ALLEN oplossen.
Het volgende
hoofdstuk van dit dossier zal draaien om het particuliere
bedrijf dat de leiding heeft over het perrera-slachthuis. In het
begin was dat INFINSA S.L. en nu Manuela Pablo Diaz. Iedereen
die informatie over haar heeft of over het Perrera-slachthuis,
stuur het alstublieft op naar
fepaex@gmail.com zodat wij alles kunnen publiceren.
In andere
hoofdstukken zullen wij ons bezighouden met de relaties tussen
het perrera-slachthuis en de delegatie van Badajoz, tussen het
perrera-slachthuis en de Dirección General de Explotaciones
Agrarias, tussen het perrera-slachthuis en degenen die “Los
horrores (de horror)” op internet hebben verspreid.
Wij zullen u
blijven informeren….
FEPAEX EN DE “REDDERS” VAN
DE HONDEN VAN DE PERRERA DE OLIVENZA
La Federación de
Protectoras de Animales de Extremadura (FEPAEX)
heeft contact opgenomen met verschillende mensen die
verantwoordelijk zijn voor het Autonome Beleid, om hen op ons
onbehagen ten opzichte van het bestaan van
perrera-dodingstations in ons gebied te wijzen
en de noodzaak duidelijk te maken om deze te
vervangen door opvangcentra van de 21ste eeuw. FEPAEX heeft ook
verklaard dat het ethischer en economisch zinvoller is om het
geboortecijfer van de honden en katten te controleren dan om het
huidige systeem te handhaven: de traumatische vangprocedure van
de dieren, het zware verblijf terwijl zij op de dood wachten, de
pijnlijke ziekten en de wrede dood. Het beeld dat er van de
sterilisatie heerst in onze regio is slecht, verkeerd en wordt
jammer genoeg ook gevoed door het advies van vele dierenartsen
die beweren dat de teefjes tenminste één keer in hun leven een
nest zouden moeten hebben.
Ook hebben wij de politici laten zien dat het huidige beleid,
dat huisdieren uitsluitend als een gezondheidsprobleem
beschouwt, het onverantwoorde houden van dieren stimuleert. In
Extremadura kan iedereen zijn dier kwijtraken door middel van
een telefoontje aan de gemeenteraad, alsof het een oud
meubelstuk is (elektrisch huistoestel was) De dieren worden
verzameld door de gemeenteraad en als er een
perrera-dodingstation is, worden de dieren in hun opdracht daar
gedood. Als zij een overeenkomst met de provincie hebben, geven
zij de dieren aan de Dienst van Inzameling zodat de provincie de
doding door laat voeren.
Dit alles kan zonder dat degene die van een dier “af wil” een
identificatie moet tonen of registratie van de procedure
plaatsvindt. Het is triest te moeten
zeggen dat het beleid de mishandeling en het achterlaten van
dieren met behulp van onze belasting stimuleert.
De
microchip is in Extremadura nog niet verplicht wat het enorm
moeilijk maakt iemand voor het mishandelen of achterlaten van
een hond aan te klagen. Gezien de hoeveelheid van bijeenkomsten
van de Raad van Landbouw en Ontwikkeling van de landelijke
gebieden die geen belangstelling voor de gezelschapsdieren
schijnt te hebben, denken wij dat wij tot 2011 zullen moeten
wachten totdat de identificatie van de honden verplicht is.
Wij zijn ons ervan bewust dat het op
korte termijn onmogelijk is ons doel te bereiken, de dodingen in
de perrera-dodingstations naar nul terug te brengen met de
ontoereikendheden die wij in Extremadura aangaande de
dierenbescherming hebben.
En
ondertussen? Ondertussen stelt FEPAEX voor om al het onnodige
lijden van dieren van de perrera-dodingstations en diensten van
inzameling van dieren te elimineren. Hoe?
Ten eerste: Personeel aanstellen met ervaring en medeleven.
Ten tweede: De faciliteiten opmerkelijk verbeteren en uitbreiden
zodat de dieren kunnen bewegen en een waardig leven kunnen
leiden dat hun behoeftes en hun natuur rechtvaardigt.
Ten derde: In bepaalde situaties, en slechts als het absoluut
noodzakelijk is, wordt euthanasie toegepast zoals het in de Wet
beschreven is, met voorafgaande verdoving en zonder dat het dier
moet lijden.
Ten vierde: bevordering van adopties, vroegtijdige inenting,
sterilisatie, veterinaire controleen identificatie door
microchip als minimum. Naast de perrera-dodingstations van de
regering bestaan er in Extremadura ook nog de
Dierengezondheidscentra van de gemeentes die door
dierenbeschermingsorganisaties worden geleid en waar met veel
inspanning en weinig middelen wordt gewerkt en GEEN EUTHANASIE
wordt toegepast. Maar zeer tot onze spijt wachten er dieren in
veel te kleine ruimtes op een definitieve plaats
in: Almendralejo, Cáceres, Guareña, Miajadas of Plasencia. In
Don Benito, Badajoz en Merida, waar perrera-dodingstations zijn,
redden de protectoras dieren en proberen de voorwaarden voor
deze dieren te verbeteren die er nog moeten verblijven.
Als er iemand hulp nodig heeft en deze
verdient, dan zijn het de Protectoras die hun werk zonder
eigenbelang en zonder financiële hulp doen.
En
nu spreken wij over het specifieke en unieke geval in
Extremadura van de het
provinciale perrera-dodingstation van de
Delegatie van Badajoz in Olivenza. Waarin het
perrera-dodingstation van Olivenza zich onderscheidt van een
ander perrera-dodingstation van onze Gemeenschap? Ten eerste is
het uniek omdat het station,door een bedrijf bestuurd wordt dat
het doel heeft om winst te maken en ten tweede in het onnodige
lijden van de dieren die de
pech hebben gehad om hun laatste levensdagen daar
te moeten doorbrengen.
Dit bedrijf, waarvan de eigenaresse Manuela Pablo Diaz is,
profiteerde van
een slachthuis van struisvogels alvorens dit met
het Provinciale perrera-dodingstation van de Delegatie in
Olivenza te doen. Zonder scruples ontvangt zij geld voor ieder
dier dat bij ‘haar bedrijf, oftewel het dodingstation’ aankomt,
leeft zij van het lijden en de dood van duizenden dieren, Op
deze manier vergroot deze dame haar bezit en bovendien heeft zij
naast het perrera-dodingstation een hondenpension in haar bezit.
Wat werkelijk in het perrera-dodingstation van Olivenza, in
deze laatste drie jaren waarin het bedrijf van Manuela Pablo
Diaz de leiding heeft, is gebeurd, kon niemand weten vanwege
het gebrek aan transparantie vanuit de administratie. Wij hopen
hier verandering in te brengen door de rechtszaak en de
aanklacht (http://www.fepaex.org/images/descargas/pdf/denunciaseprona.pdf)
die wij hebben ingediend.
Maar wat er in de laatste maanden is gebeurd, sinds de „REDDERS
van OLIVENZA samen met bepaalde Europese Beschermers“ zijn
verschenen, verdient commentaar en een verklaring namens FEPAEX,
aangezien zij ons werk en de toekomst van onze dieren geen gunst
bewijzen.
In februari van
dit jaar werd de situatie waarin de honden in Olivenza leven op
internet verspreid. Cristina Alvarez (één van de „Redders van
Olivenza“) verspreidde foto's van de dieren en stuurde
alarmerende mails over wat er gebeurde (zie hier:
http://www.fepaex.org/images/descargas/pdf/difusionesinternet.pdf).
In dezelfde tijd ontstond FEPAEX. Wij traden pas op 2 Maart 2009
naar buiten, maar hadden reeds als doelstelling om het
perrera-dodingstation van Olivenza te laten sluiten, onder
andere omdat onze Wet van van de Dierenbescherming in zijn
Artikel 24.1.b) uitsluit dat een bedrijf met winstdoelstellingen
de leiding over perreras van de regering
mag hebben.
Wij namen
contact op met bovengenoemde Cristina Alvarez uit Olivenza en
met Charo Zatón uit Vitoria die beweerden de honden te redden.
Wij wilden graag dat zij ons de informatie van de dierenartsen
konden vertellen over de toestand van de honden en ons uit
konden leggen waarom enkele honden overleden nadat zij werden
gered en vervoerd. FEPAEX vertrouwde erop dat deze “redders”
zouden willen samenwerken om ervoor te zorgen dat particuliere
bedrijven zoals het bedrijf uit Extremadura zouden verdwijnen en
om te voorkomen dat het drama van deze arme honden zich ooit zou
herhalen.
Maar niets was minder waar. Tot de dag van vandaag hebben zij
niet alleen geen bewijsmateriaal van de verschrikking voorgelegd
die zij verspreiden, maar samen met een Duitse
dierenbeschermster en haar Europese organisatie reinigen zij het
beschamende image van Manuela Pablo Diaz. Dit gebeurt zodat het
bestuur gelooft dat deze dame, die van het lijden van de dieren
profiteert, het
dodingstation op een humanitaire manier leidt en bezig is
met het welzijn en de bescherming van de dieren die zij
“opvangt”. Met zulke vrienden hebben
wij geen vijanden nodig!
Fepaex vraagt
zich af: Welke persoon met hart en hoofd kan erheen gaan,
sommige honden redden, zien hoe slecht zij leven en hoe 200 van
hen gedood worden… en in plaats van dit te vervloeken en ertegen
te vechten die persoon die het doet verdedigen? Een persoon die
werkelijk hart en hoofd heeft, probeert te bereiken dat deze
plaats niet langer zal bestaan als een dodingstation waar
enkelen geluk hebben en velen vóór hun ogen heel slecht leven en
sterven zonder remedie. Hoe is het mogelijk dat dezelfde persoon
die geld met het lijden van duizenden dieren maakt, plotseling
de „beschermer van de dieren van Olivenza“ wordt genoemd omdat
„redders“, wij denken met de beste bedoelingen, enkele van de
duizenden honden mogen redden die ten dode zijn veroordeeld?
Deze dame
verdient geld aan
elk van de dieren die deze
faciliteiten binnengaat, en wij hopen dat zij niet nog
meer geld met de schenkingen en de hulp van goede mensen, van
nationale en internationale verenigingen ontvangt, die ontroerd
zijn en proberen om de arme honden te helpen die in Olivenza
eindigen. Wij wensen dat alle verenigingen die met haar
samenwerken zeer duidelijk weten dat de Perrera de Olivenza door
een BEDRIJF DAT HET DOEL HEEFT, WINST TE MAKEN wordt geleid.
FEPAEX wil ALLE honden van deze faciliteiten
bewaren en wij willen verhinderen dat nog andere erheen moeten.
Wij willen dat Olivenza wordt gesloten en dat de regering een
opvangcentrum creëert waar de dieren met respect en op een
humane manier worden behandeld, waar zij liefdevol worden
verzorgd en waar dieren geen goederen zijn waarmee winst gemaakt
kan worden. Wij willen niet dat enkele dieren net als uit een
boekje kunnen worden besteld terwijl de anderen moeten blijven
lijden. Wij willen dat niemand profiteert van de angst, de pijn,
de mishandelingen, hun vernedering en hun dood!
Wij begrijpen wat jullie voelen, wij begrijpen dat jullie willen
helpen en waarom jullie zijn begonnen dieren van daar te redden,
zoals wij het vroeger ook deden. Maar onze ervaring heeft ons
geleerd dat het redden van enkele dieren het probleem niet
oplost maar het zelfs groter maakt. Het werk van de
dierenbeschermers van Extremadura in de laatste jaren heeft
ondanks het redden van enkele dieren toegestaan dat de regering
en de maatschappij zich vrij kunnen pleiten van de
verantwoordelijkheid omdat zij van mening zijn dat dit het werk
van ons, de dierenbeschermers, is. Ons probleem naar
midden-Europa te exporteren, is ook niet de oplossing.
Wij hopen dat jullie nadenken en begrijpen dat het beleid van
FEPAEX is om ervoor te vechten zodat een probleem wordt
geëlimineerd en er in de toekomst geen dieren meer gered hoeven
worden. Daarom werken wij nu nauw samen met de regering zodat
zij de verantwoordelijkheid nemen en de dierenbeschermingswetten
en preventieve maatregelen worden toegepast.
En
aan allen die in hun ziel geraakt worden als zij de foto’s zien
van NUNA en haar puppies (weet iemand waardoor zij om het leven
kwamen?) en als zij aan de duizenden denken die er nog zullen
sterven… Wij verzoeken u dringend NIET MET DEGENEN SAMEN TE
WERKEN DIE DEZE DIEREN DODEN EN HIERDOOR NOG WINST MAKEN.
Weten jullie hoeveel Nuna en puppies wij in Extremadura
hebben? Weten jullie hoeveel dieren in asielen die van echte
dierenbeschermers worden geleid op een gezin wachten? Weten
jullie hoeveel achtergelaten dieren er op onze straten lopen? En
weten jullie hoeveel dieren op dit moment in Extremadura worden
mishandeld?
Als jullie
echt willen helpen, helpen jullie de dieren in de
dierenbeschermingsasielen van Extremadura en redden jullie hen
uit de veel te volle inrichtingen.
Kijken jullie hier om een voorbeeld te zien:
http://www.fepaex.org/images/descargas/pdf/mada.pdf
(toevoeging: deze honden kwamen in het asiel toen zij 3 maanden
oud waren, nu met 4 jaar mogen zij er eindelijk uit).
En
als jullie werkelijk willen helpen, helpen jullie FEPAEX bij
de poging om het probleem bij de wortel aan te pakken en op te
lossen om zo de toekomst van AL onze dieren te verbeteren.
Helpen jullie ons erbij, degenen te ontmaskeren die van het
lijden profiteren, helpen jullie ons druk op de regering uit te
oefenen, in heel Europa, in je eigen land en ook in Spanje zodat
zij eindelijk niet meer de andere kant op kunnen kijken en de
verantwoordelijkheid voor de dieren nemen.
Helpen jullie ons zodat zij ooit hier bij ons, waar zij geboren
zijn, bij mensen die van hen houden en hen met respect
behandelen, kunnen blijven.
HELPEN JULLIE ONS…
Dossier Olivenza
getekend FEPAEX
13.8.2009
Bron:
www.fepaex.org
