Lieve Sorty,
We hebben al veel naars onder ogen
gezien maar toen we jouw foto's kregen was het een grote
schok. Wat hadden ze je aangedaan. Wat was jij in en in
mager. Wat een verdriet voel je dan en wat een onmacht en
wat een woede.
De dames uit Spanje verrichtten
wonderen en kregen jou weer op de pootjes. Weer vlees op je
botten, weer lust om te leven maar je kreeg steeds
terugvallen en waarom daar kwamen ze maar niet achter. Lange
tijd ging het goed en toen wilde je niet meer eten en
drinken.
Uiteindelijk kwamen ze er achter dat je
een ziekte had die je zenuwstelsel aantastte en ook je
ruggenmerg. Ook drukte je wervels door vervorming op je
slokdarm en kon je nagenoeg niet meer eten en drinken. Ze
konden niets anders meer dan je uit je lijden verlossen.
We hopen dat de spaarzame liefdevolle
momenten die jij hebt mogen meemaken met Fatima, Mariangeles
en alle anderen jou een gevoel van veiligheid en geliefd
worden hebben gegeven en dat je leven toch nog een beetje
betekenis heeft gekregen.
Rust zacht lieverd, van ons allemaal.
Hush now colourful butterfly
Dry your bitter tears, don't cry
The wind will lead you to a place
Full of beauty, love and grace
