Honden succesverhalen

Josja en Didac

“De dierenarts zei: hij verdient een kans, en ik besloot voor Didac te gaan!” In maart 2018 kwam Didac bij ons. Eigenlijk zou hij al een maand eerder gekomen zijn, maar uit bloedonderzoek bleek dat Didac filaria (hartworm) had. Mijn contactpersoon bij de stichting trad gelijk met mij in overleg: wel of niet adopteren. Daarop heb ik 3 dierenartsen gebeld voor advies. De eerste zei direct ‘kies een andere hond’. De tweede was net zo huiverig.

Het succesverhaal van Carola en Cara!

“Mijn lot uit de loterij, mijn maatje voor het leven!” Na de geboorte van mijn dochtertje maakte ik met de kinderwagen vaak lange wandelingen door de duinen. Tijdens een van die wandelingen bedacht ik me er eigenlijk prima een hond mee kon lopen. We wonen immers aan het strand waar we regelmatig de dag doorbrengen en waar honden ook de hele dag toegestaan zijn! In het asiel in Nederland zaten bijna alleen maar honden die geplaatst werden bij kinderen boven de zestien jaar.

Susa was, en is nog steeds, de perfecte hond én de liefste!

Toen ik in augustus 2016 met pensioen ging, wilde ik graag weer een hond. Ik zou er nu immers weer tijd voor hebben. Maanden heb ik sites van fokkers en Marktplaats bekeken. Ook keken we op sites van asiels in de buurt, maar daar zaten voornamelijk vechthonden. Ik had in het verleden een Mechelse herder uit het asiel gehad, maar die bleef, ondanks training en oefening, een angstbijter en te waaks.

Ambar/Moenja

Nadat mijn vorige kanjer op 12-jarige leeftijd aan die ene vreselijke ziekte is overleden, ook een ex asiel stumperd maar dan van hier, snel weer op zoek gegaan naar een nieuw harig huisgenootje. Daar kwam jij ineens op mijn beeldscherm voorbij, mooie grote Ambar met de  goudkleurige ogen, een Spaanse Mastin X, mijn hart stond even stil. Info opgevraagd. Filmpjes en foto’s 10.000 keer bekeken en bestudeerd en fijn contact gehad met een vrijwilliger van de Stichting.

Guus

In 2015 waren wij op zoek naar een maatje voor ons hondje Saar, een adoptiehondje uit Kroatië. We wilden geen pup, maar een iets oudere hond een nieuw thuis geven. Na een zoektocht langs alle asiels in Nederland kwamen we in contact met Dierenstichting La Vida. We waren gevallen voor de foto van Cuco. Wel erg spannend, een hond ongezien adopteren. Waar begonnen we aan. Wat als het een zwaar getraumatiseerde hond was. Of als het niet zou klikken met Saar.

Urko (Koos)

Opa Koos heeft een huisje bij ons gevonden op de Veluwe. Koos is in de afgelopen maanden echt onderdeel geworden van ons gezin. Je hecht heel snel aan zo’n leuke hond. Wat ons betreft de allerleukste hond die er bestaat en we hadden geen positievere ervaring met hem kunnen hebben. We hebben er lang over nagedacht of we een hond een thuis zouden kunnen bieden omdat we allebei deels werken en dus niet de hele week thuis zijn.

Mamy (Sproet)

In 2016 hebben we Sproet geadopteerd. We konden haar bezoeken in een gastgezin.
We zijn zo blij met elkaar! Ze is echt een schat, zo lief, speels, slim en grappig!

In huis noemen we haar ook wel het wasvrouwtje, want ze verzamelt graag sokken.. Ze haalt ze uit de wasmand, uit de sporttas van mijn zoon en uit de kast en vindt het dan heel erg leuk om er mee te spelen en het aan ons te laten zien.

Luca

In 2015 zoeken we een speelkameraadje voor onze hond (1 jaar) en gingen we eens wat rond kijken. Op aanraden van La Vida hebben we gekozen voor Luca (toen Lucas) Luca was ook 1 jaar en was een gezellige hond die lief en speels was en bij andere honden, katten en kinderen kon. Zo was het verhaal, maar de honden moesten elkaar natuurlijk ook nog leuk vinden!! Na een heel kort filmpje en wat achtergrond informatie, zijn we ervoor gegaan.

Cynthia (Basha)

13 februari 2016 reden we van het hoge Noorden richting Den Haag om onze nieuwe huisgenoot op te halen. Best wel spannend om na alleen wat verhalen en foto’s een nieuwe hond in huis te nemen. Maar de foto’s waren wel waar we voor waren gevallen en wat ons heeft doen besluiten om ervoor te gaan. En nu een jaar later hebben we er nog geen moment spijt van gehad.

Lucy (Terra)

Ineens stond ze daar op Facebook in november 2016, met haar lieve kopje en die bruine, vrolijke oogjes. Ik was meteen verkocht.
Ook al had ik net besloten om pas weer een hond te nemen als mijn 13-jarige jack russell er niet meer zou zijn.

Pagina's